BushSmart.nl

Eén van de eerste groene planten die in het voorjaar te voorschijn komt, is Veldzuring (Rumex acetosa). Als kind was dit één van de eerste planten die ik leerde herkennen; vooral omdat de gekneusde bladeren hielpen om de jeuk te verzachten als ik weer eens een aanvaring met brandnetels had gehad. 

Inmiddels weet ik dat Veldzuring zuur is door oxaalzuur (zelfs giftig voor sommige grazers). Toch zijn de bladen voor mensen een lekkere frisse toevoeging aan de maaltijd: de smaak is een beetje te vergelijken met zure wilde aardbeien. Net zoals spinazie bevat Veldzuring een flinke dosis ijzer en vitamine C. Vette maaltijden (vette vis, varkensvlees) verteren beter als je wat veldzuring toevoegt. Verder zijn de bladen lekker als toevoeging aan een omelet of voor een frisse, zure salade. Een bekend recept is Veldzuringsoep.

Let op: overdrijf niet met het eten van zuring, want een grote dosis kan leiden tot nierstenen. Zuring is af te raden voor reuma-, artritis- en jichtleiders en voor mensen die last hebben van hun ademhaling, maag, longen of lever.  

Herkennen

Veldzuring vind je op grasvelden, weiden, langs wegen en op heidegronden. De bladeren zijn pijlvormig en hebben naar beneden gerichte voetslippen.

Bereiden

Ingredienten:

• 2 handen bladen Veldzuring, gewassen en grof gesneden
• 2 grote aardappelen, in blokjes gesneden
• 1 ui, fijngehakt
• 1 eetlepel yoghurt of crème fraîche
• 1 klontje boter
• 1 eetlepel olijfolie
• 1 mok water
• 1 klontje boter
• peper en zout

Doe de boter en de olijfolie in de pan en pak de ui tot hij glazig is. Voeg de aardappelen met wat zout en peper toe en zet het geheel onder water. Kook de aardappelen tot ze gaar zijn. Voeg nu de Veldzuring toe en laat het geheel, al roerende, 2 minuten zachtjes doorkoken. Tenslotte de yoghurt of crème fraîche toevoegen en de soep is klaar!

Eet smakelijk!

Gebruik voor het bereiden een pan van roestvrij staal. Het sap kan immers inwerken op metalen zoals ijzer, aluminium en koper waardoor giftige stoffen kunnen ontstaan.